«Πόλεμος, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, ΑΟΖ, εξορύξεις – ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ» // Δευτέρα 20/01 στις 7.00μμ

εκδηλωσηΑΡΚΙΠΕΤο τελευταίο διάστημα οι ΑΟΖ και τα πολεμικά παιχνίδια βρίσκονται στο κέντρο της αντιπαράθεσης μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Στη βάση αυτή συζητάμε για τον κίνδυνο του πολέμου σήμερα και την θέση που πρέπει να πάρουν οι εργαζόμενοι και οι λαοί των δύο χωρών, για τον ρόλο που έπαιξαν ιστορικά οι ΑΟΖ στην χώρα μας, για τις συνέπειες των εξορύξεων στην κοινωνία, το περιβάλλον και την οικονομία

Η Αριστερή Κίνηση Περιστερίου διοργανώνει εκδήλωση – συζήτηση την Δευτέρα 20/01 στις 7.00μμ στο πολιτικό – πολιτιστικό στέκι της [Ακροπόλεως 18 & Ιάσονος] με θέμα: «Πόλεμος, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, ΑΟΖ, εξορύξεις – ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ». Θα μιλήσουν:

Γιώργος Παυλόπουλος, δημοσιογράφος
Πάνος Παπανικολάου, δημοτικός σύμβουλος / Αριστερή Κίνηση Περιστερίου
Αλέξης Κούρτης, μέλος Πρωτοβουλίας Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

Posted in κίνημα [στο Περιστέρι] | Σχολιάστε

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ από τη συνάντηση των αριστερών, αντιδιαχειριστικών και αντικαπιταλιστικών κινήσεων πόλης και περιφέρειας στην Αττική

fistsp-759x500_1ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ από τη συνάντηση

των αριστερών, αντιδιαχειριστικών και αντικαπιταλιστικών κινήσεων πόλης και περιφέρειας στην Αττική

Τη Δευτέρα 9.12 στην αίθουσα της ΔΟΕ πραγματοποιήθηκε με σημαντική επιτυχία και μαζική συμμετοχή αγωνιστών, εκλεγμένων δημοτικών / περιφερειακών συμβούλων και κινήσεων συνάντηση των αριστερών, αντιδιαχειριστικών και αντικαπιταλιστικών κινήσεων πόλης και περιφέρειας στην Αττική. Η συζήτηση άνοιξε με τις εισηγήσεις του Π. Παπανικολάου εκ μέρους της Αριστερής Κίνησης Περιστερίου και του Κ. Τουλγαρίδη από την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική ενώ τοποθετήθηκαν 18 κινήσεις από δήμους της Αττικής.

Κοινή ήταν η διαπίστωση πως η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται από την επιθετικότητα στη λεηλασία της φύσης από το κεφάλαιο με τις τραγικές συνέπειες στην κλιματική αλλαγή καθώς και από την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης από τη νέα κυβέρνηση και τις νέες τοπικές αρχές σε δήμους και περιφέρειες. Πατώντας πάνω στο μνημονιακό νομοθετικό έργο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για τη λειτουργία των περιφερειών και των δήμων (Κλιεσθένης κλπ) προχωράει ακόμα πιο επιθετικά τις Αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις και αντεργατικές τομές, εμπορευματοποίηση-ιδιωτικοποίηση αγαθών και υπηρεσιών, πλήρης παράδοση του χώρου και του περιβάλλοντος στο κεφάλαιο στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, συρρίκνωση στους τομείς της παιδείας και της υγείας. Ειδικότερα, α. ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών των δήμων στους τομείς της αποκομιδής των απορριμμάτων, καθαριότητας, ηλεκτροφωτισμού και πρασίνου β. γενίκευση της ελαστικής εργασίας με τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας γ. «στρατηγικής σημασίας επενδύσεις» με άμεσες συνέπειες στα εργατικά δικαιώματα και στην καθημερινή ζωή των κατοίκων (Ελληνικό, COSCO, καζίνο στο Μαρούσι κλπ) δ. επίθεση στους λιγοστούς ελεύθερους χώρους και χώρους πρασίνου της Αττικής (Πάρκο Τρίτση, πάρκο Γουδή).

Ταυτόχρονα, ιδιαίτερα σοβαρές είναι οι εξελίξεις στο πεδίο της αυταρχικής θωράκισης του κράτους, της καταστολής και της ποινικοποίησης των αγώνων. Με νομοθετικές παρεμβάσεις με το πρόσχημα της κυβερνησιμότητας τροποποιούν το πλαίσιο λειτουργίας δήμων και περιφερειών σε παραπέρα συντηρητική κατεύθυνση, ενισχύοντας το συγκεντρωτικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της τοπικής διοίκησης ενώ βάζουν στο στόχαστρο με διώξεις την αντικαπιταλιστική αριστερά και τα μαχητικά κινήματα. Παράλληλα, με όπλο την ξενοφοβική υστερία εντείνουν τη γκετοποίηση – με κλειστού τύπου δομές (φυλακές) έξω από τον αστικό ιστό των πόλεων – και την επίθεση στα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών.

Το επόμενο διάστημα επιδιώκουμε οι δυνάμεις μας να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση των αγώνων της λαϊκής πλειοψηφίας ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – κεφαλαίου.

Στην κατεύθυνση αυτή

  • Προχωράμε σε ημερίδα περιφερειακών και δημοτικών κινήσεων για να παρουσιάσουμε τις θέσεις μας για τα απορρίμματα στο τέλος του Γενάρη- αρχές Φλεβάρη με πρόσκληση σε συλλογικότητες, αγωνιστές και κατοίκους που ενδιαφέρονται και στόχο τη συμβολή τον εξοπλισμό και την ανάπτυξη του κινήματος. Εκδίδουμε κοινή ανακοίνωση και αφίσα των κινήσεων. Για το λόγο αυτό συγκροτούμε ομάδα εργασίας.
  • Προχωράμε σε έκδοση κοινού υλικού (ανακοίνωση + αφίσα) για το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων στο τοπικό κράτος
  • Συνεχίζουμε τον αγώνα για κατάργηση των αντιδημοκρατικών διατάξεων του νόμου 3870/2010 (άρθρο5 παρ. 2, άρθρο 14 παρ. 1γ και 2) και των εξοντωτικών προστίμων τις συνέπειες των οποίων ήδη έχουμε γευτεί με το πρόστιμο στο σ. Θ. Αγαπητό.
  • Στηρίζουμε την προσπάθεια για συγκρότηση επιτροπής αγώνα στον Πειραιά ενάντια στα «επενδυτικά» σχέδια της COSCO, Μελισανίδη κλπ
  • Στηρίζουμε την κινητοποίηση ενάντια στη λευκή νύχτα στο δήμο Αργυρούπολης – Ελληνικού
  • Στηρίζουμε τα ψηφίσματα για τις διώξεις των 2 φοιτητών και των 4 αγωνιστών ενάντια στις ανεμογεννήτριες στην Καρδίτσα

Παράλληλα ενισχύουμε την κοινή δράση των αριστερών, αντιδιαχειριστικών και αντικαπιταλιστικών κινήσεων πόλης και περιφέρειας, ενισχύουμε το συντονισμό τους, επιδιώκουμε τη συμμετοχή και άλλων κινήσεων με κριτήρια

  • τη στάση απέναντι στον Κλεισθένη, στο ρόλο δήμων – περιφερειών ως μηχανισμούς του κράτους, τη συνολική κριτική και αμφισβήτηση στο μοντέλο της πόλης, την αντιδιαχειριστική στάση απέναντι στα θεσμικά όργανα των δήμων
  • τη συνολική αντιπαράθεση με την πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου
  • τη διαμόρφωση ενός μάχιμου λαϊκού κινήματος συγκροτημένο με όργανα που στηρίζονται στην ενίσχυση μορφών συλλογικής οργάνωσης (λαϊκές συνελεύσεις, επιτροπές αγώνα κλπ) με στόχο τη διαμόρφωση επιθετικών αγώνων διεκδίκησης.

Πιο συγκεκριμένα:

  • Αναβαθμίζουμε τη διαδικτυακή παρουσία μας ( http://saakp.wordpress.com/ )
  • Οργανώνουμε νέα συνάντηση μέσα στο Φεβρουάριο (αμέσως μετά την ημερίδα για τα απορρίμματα) για τις επόμενες πρωτοβουλίες – κοινές παρεμβάσεις μας

ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΗΣ – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ

 

Posted in κίνημα [στο Περιστέρι] | Σχολιάστε

Βιβλιοπαρουσίαση: Παράταιρη Επανάσταση του Γιάννη Χλιουνάκη

XLIOYNAKHS_16_DECEMBER_PERISTERI-page-0

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Συζήτηση με το συγγραφέα Γιάννη Χλιουνάκη για το βιβλίο
«ΠΑΡΑΤΑΙΡΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Σημειώσεις για την κοινωνική σύγκρουση 1943 -1945″

ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ | 19:00

πολιτικό – πολιτιστικό στέκι (Ακροπόλεως 18 & Ιάσονος)

Ένας στοχασμός για την Επανάσταση

Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία(1).

Δύσκολοι καιροί για την αριστερή, κριτική σκέψη. Καθώς το όραμα και το σχέδιο μιας ριζικής κοινωνικής αλλαγής παραμένουν έξω από τον ορίζοντα του συλλογικού φαντασιακού, καθώς οι ελπίδες που είχαν γεννηθεί μέσα στη δίνη της κρίσης διαψεύδονται οδυνηρά, καθώς η έρημος της παθητικής κοινωνικής δυσανεξίας απλώνεται, οι πηγές της έμπνευσης στερεύουν και τα πηγάδια δηλητηριάζονται. Είναι το σκηνικό της λεηλασίας του Παρελθόντος, της εργαλειακής χρήσης του από τους απολογητές του κοινωνικού status quo που με ευχαρίστηση καταδεικνύουν τις ολέθριες συνέπειες κάθε προσπάθειας –μάταιης έτσι κι αλλιώς– για την ανατροπή του.

Η προσέγγιση όσων διαδραματίσθηκαν στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’40 δε θα μπορούσε να ξεφεύγει από τη γενική τάση. Αντίθετα, με δεδομένο το βάρος των γεγονότων και τις συνέπειές τους στη μακρά διάρκεια, δίνει ένα υπόδειγμα.

Προφανώς η μεγάλη εκδοτική επιτυχία του γνωστού βιβλίου των Καλύβα – Μαραντζίδη Εμφύλια πάθη(2), όπως και η συνολική θορυβώδης παρουσία των συγγραφέων στη δημόσια σφαίρα δίνει συγκεκριμένη μορφή στο υπόδειγμα αυτό. Πρόκειται βέβαια για την ελληνική εκδοχή του διανοητικού ρεύματος που με το όνομα Αναθεωρητική Ιστορία και με ηγετική φυσιογνωμία τον καθηγητή Ερνστ Νόλτε(3) προώθησε μια (επαν)ερμηνεία της ιστορίας του εικοστού αιώνα σύμφωνα με την οποία οι τραγωδίες που τον σημάδεψαν έχουν τη ρίζα τους στην επαναστατική μπολσεβίκικη πρόκληση του 1917 που κινητοποίησε τα αμυντικά αντανακλαστικά ορισμένων ευρωπαϊκών κοινωνικοπολιτικών δυνάμεων(4). Η άποψη αυτή –μεταφορά στο πεδίο της Ιστορίας του σχήματος κατά το οποίο η ρίζα των οικονομικών προβλημάτων είναι το κόστος της εργασίας– προκάλεσε βέβαια μεγάλες αντιδράσεις που δεν εξαντλήθηκαν στο πλαίσιο της γνωστής «διαμάχης των ιστορικών». Από τις παρεμβάσεις στη σχετική συζήτηση που κινήθηκαν σε αριστερή κατεύθυνση και σε υψηλό επίπεδο σημειώνουμε εκείνες του Enzo Traverso(5) καθώς και τις επεξεργασίες που περιλαμβάνονται στον συλλογικό τόμο Ιστορία και Επανάσταση που πρόσφατα εκδόθηκε και στην ελληνική γλώσσα(6).

Ακολουθώντας κατά πόδας τον Νόλτε και τη σχολή του, οι εγχώριοι αναθεωρητές ιστορικοί δε δυσκολεύτηκαν να συγκροτήσουν το δικό τους ερμηνευτικό σχήμα σχετικά με την ταραγμένη δεκαετία του ’40. Ο πυρήνας της θέσης τους, το βασικό ερμηνευτικό κλειδί που προτείνουν είναι απλό και εύληπτο: Η βία της ΕΑΜικής πλευράς, προϊόν της επαναστατικής τριτοδιεθνιστικής κουλτούρας του ΚΚΕ και των απόκρυφων σχεδιασμών του για την κατάληψη της εξουσίας, ήταν ο καταλυτικός παράγοντας για τη δημιουργία εκείνων των αντισυσπειρώσεων που οδήγησαν στην εκτεταμένη συνεργασία με τους κατακτητές, στις ένοπλες αντιπαραθέσεις ανάμεσα στις αντιστασιακές οργανώσεις και τελικά στη γενίκευση της εμφύλιας σύγκρουσης. Επιλέγουμε μια, χαρακτηριστική μέσα στην υποτιθέμενη αφέλειά της, διατύπωση ενός από τους ακόλουθους των Καλύβα-Μαραντζίδη:

Τι έπαθαν οι αποκαλούμενοι τότε «εθνικιστές» και από την άνοιξη του 1945 άρχισαν να καταδιώκουν τους αριστερούς; Ομαδική παράκρουση; Προφανώς όχι. Άρα κάτι έγινε πιο μπροστά. Τότε που οι θύτες και οι διώκτες του 1945 ήταν θύματα της εξουσίας και κυριαρχίας των κομμουνιστών(7).

Απλά πράγματα… που μάλιστα μπορούν να τεκμηριωθούν με πληθώρα πραγματολογικών δεδομένων. Κρίμα που ο ευφυής συγγραφέας δεν επεκτείνει τη διερώτησή του σχετικά με την «ομαδική παράκρουση» που κυρίευσε την εαμική πλευρά το 1943-1944.

Ποιο είναι όμως το σχήμα που επιδιώκουν να αποδομήσουν αυτοί οι αναθεωρητές ιστορικοί; Στο αφήγημα αυτό –που συγκροτείται μεταπολιτευτικά και στην περίοδο 1981-1985 σχεδόν θα ενσωματωθεί στον επίσημο κρατικό λόγο– δεσπόζουν, κατά τη γνώμη μας, οι παρακάτω παραδοχές:

i. Όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ’40, περιγράφονται συμπεριληπτικά, με απόλυτα ικανοποιητικό τρόπο, από τον όρο Εθνική Αντίσταση. Πρόκειται για ένα μεγάλο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, με πρωταγωνιστή την Αριστερά που έφερε τον ενωμένο λαό αντιμέτωπο με τους φασίστες κατακτητές και τους ελάχιστους άθλιους προδότες συνεργάτες τους. Η μεγαλοαστική τάξη, απούσα από το κίνημα αυτό, επιδόθηκε με την καθοδήγηση των Βρετανών, στη συστηματική διχαστική προσπάθεια υπονόμευσής του ώστε να εξασφαλίσει τη συνέχεια της κυριαρχίας της.

ii. Η Εθνική Αντίσταση ήταν κίνημα νικηφόρο. Προς το τέλος της περιόδου, οι λαϊκές δυνάμεις είχαν εξασφαλίσει συντριπτικό πλεονέκτημα. Το ΕΑΜ είχε 1,5 εκατ. μέλη, ο ΕΛΑΣ κυριαρχούσε σχεδόν στο σύνολο της χώρας. Η τελική έκβαση του αγώνα ήταν αποτέλεσμα των πολλαπλών λαθών και ανεπαρκειών μιας ασυγχώρητης ηγεσίας.

Στο πλαίσιο της θεώρησης αυτής, το δίπολο Νίκη/Ήττα επικαλύπτεται από το αντίστοιχο: Εθνική-Λαϊκή Ενότητα/ Διχασμός και Εμφύλιος πόλεμος. Η επικάλυψη είναι ισχυρή και καθοριστική για τον τρόπο διαμόρφωσης της ατομικής και συλλογικής μνήμης και κατανόησης στην πλευρά της Αριστεράς.

Όποιος κι αν είναι ο «πυρήνας αληθείας» που περιέχει αυτή η θεώρηση, όσο σημαντικός κι αν υπήρξε ο ρόλος της στη συγκρότηση της αριστερής ταυτότητας σε δύσκολες εποχές, είναι σήμερα απόλυτη ανάγκη να αντικρίσουμε τις προβληματικές όψεις του. Η κατασκευή δεν αντέχει το βάρος των ιστορικών γεγονότων, πρώτα απ’ όλα την κλιμάκωση, από το δεύτερο μισό του 1943, της εμφύλιας σύγκρουσης με πλήθος ανθρώπων να εμφανίζονται έτοιμοι να πάρουν όπλα από τους Γερμανούς και να συνεργαστούν μαζί τους, ένα πλήθος που μεγαλώνει όσο η έκβαση του πολέμου ξεκαθαρίζει για όλους και η απελευθέρωση εμφανίζεται άμεσα επικείμενη. Είναι ακριβώς αυτό το χάσμα του κυρίαρχου αριστερού αφηγήματος από το οποίο αρπάζονται οι αναθεωρητές ιστορικοί για να οικοδομήσουν τα δικά τους σχήματα.

Η Αριστερά λοιπόν έχει πολύ σοβαρούς λόγους για να σταθεί με μεγαλύτερη προσοχή απέναντι στην πρόκληση της αναθεωρητικής ιστορίας και να μην αρκεστεί στην ανασκευή των ανακριβειών και την αποκάλυψη της ψευτιάς. Δε θα έπρεπε να έχουμε ανάγκη τη συνδρομή των Καλύβα – Μαραντζίδη και λοιπών για να κατανοήσουμε τη βαθύτατα διχαστική και συγκρουσιακή φύση του φαινομένου που ονομάστηκε –ακολουθώντας τον ευρωπαϊκό κανόνα– Εθνική Αντίσταση. Η άποψη που προσπαθεί να υποστηρίξει αυτή η εργασία, χωρίς βέβαια να διεκδικεί καμιά πρωτοτυπία, είναι συνοπτικά η παρακάτω:

i. Στο σκηνικό του πολέμου και της κατοχής, μέσα από την αντιστασιακή μήτρα ξεπηδά, από την άνοιξη του 1943, μια επαναστατική διαδικασία που γρήγορα απλώνεται και βαθαίνει. Ισχυρός βραχίονας της διαδικασίας αυτής είναι βέβαια ο ΕΛΑΣ, στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας. Λίκνο όμως και πρωταρχική πηγή δύναμης της επανάστασης είναι η μεγάλη πόλη και μάλιστα ο προσφυγικός συνοικισμός μέσα σ’ αυτήν. Από εδώ εκπέμπονται τα αλλεπάλληλα σεισμικά κύματα που, φτάνοντας στα βουνά των ανταρτών και συναντώντας εκεί την ξεχασμένη αγροτική κοινότητα, το σύστοιχο του προσφυγικού συνοικισμού, ενισχύονται και ανακλώνται για να επιστρέψουν στην εστία τους, ανατροφοδοτώντας τη συνολική διαδικασία.

ii. Μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, από το ’22 και μετά, τα πλατιά λαϊκά στρώματα θα φορτωθούν όλο το καταθλιπτικό βάρος μιας τεράστιας, συμπυκνωμένης εμπειρίας. Ο φριχτός ξεριζωμός, ο τραχύς αγώνας για την επιβίωση, η δημιουργία ισχυρών κοινοτικών δεσμών μέσα στους συνοικισμούς, η βίαιη περιπέτεια του Μεσοπολέμου, τα βιώματα του ελληνοϊταλικού πολέμου, της ήττας, της υποδούλωσης και της κατάρρευσης του κράτους, η κατακλυσμιαία εμπειρία της εξαθλίωσης και του λιμού τον τραγικό χειμώνα του 1941-1942, η αίσθηση της εγκατάλειψης από άρχοντες και βασιλιάδες, η τεράστια κοινωνική πόλωση μέσα στις συνθήκες της Κατοχής, όλα τούτα σωρεύουν ένα τεράστιο εύφλεκτο υλικό που όταν συναντήσει τα πρώτα σκιρτήματα της αντιστασιακής δράσης, θα προκαλέσει μια έκρηξη ελπίδας, μια πλησμονή ελπίδας, την ακλόνητη πεποίθηση ότι το μεταπολεμικό μέλλον δε θα μοιάζει με το προπολεμικό παρελθόν. Αυτή η θολή αλλά πανίσχυρη ελπίδα εκφράστηκε μέσα από το στόχο-σύνθημα ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ!

iii. Σήμαιναν όλα τούτα συνειδησιακές ανασυγκροτήσεις, αποφάσεις και νέες εντάξεις, σε μαζικό επίπεδο. Πάνω απ’ όλα οδηγούσαν στη ρήξη των δεσμών της συνήθειας και των ιεραρχικών σχέσεων στη βάση των οποίων οργανωνόταν η καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων. Τι σήμαινε αλήθεια η απόφαση να «οργανωθεί» για τον εργάτη που έβλεπε το μισητό αφεντικό να πλουτίζει συνεργαζόμενο με τους κατακτητές; Τι σήμαινε για τον αγρότη, δεμένο στο μικροσκοπικό του κλήρο, με τη θηλιά των χρεών στο λαιμό και περιφρονημένο από τους πάντες, η επιλογή «να ανέβει αντάρτης»; Τι σήμαινε για τη νέα κοπέλα «να βγει από το σπίτι» για να πάει στην ΕΠΟΝ;

Ναι, πρόκειται για μια μεγάλη Επανάσταση. Ας μη διακήρυξε ποτέ το πρόγραμμά της, ας μην προβλήθηκε ως τέτοια από τους ίδιους τους ηγέτες και πρωταγωνιστές της, ας μην ταιριάζει η φυσιογνωμία και η εικονογραφία της με τα αρχετυπικά πρότυπα των επαναστατών.

Η Ελληνική Επανάσταση, δίπλα στη Ρώσικη και την Ισπανική είναι η τρίτη μεγάλη έφοδος στον ουρανό του ευρωπαϊκού εικοστού αιώνα. Αυτές τις θέσεις θα προσπαθήσουμε, στο μέτρο του δυνατού, να στηρίξουμε στη συνέχεια.

Είναι, θεωρούμε, προφανές ότι η αναθεωρητική προσπάθεια Καλύβα – Μαραντζίδη και λοιπών δε γίνεται «προς χάριν της ιστορικής αλήθειας», δε στοχεύει απλά στην κατεδάφιση κατεστημένων μύθων. Το κοινωνικά συγκρουσιακό δυναμικό του εαμικού αντιστασιακού κινήματος είναι δεδομένο και για τους αναθεωρητές ιστορικούς. Αποτελεί γι’ αυτούς τη «σκοτεινή πλευρά» της Ιστορίας και πρέπει να αποκτήσει αρνητικό αξιακό πρόσημο αφού ζούμε στον «καλύτερο δυνατό κόσμο». Ας δώσουμε το λόγο στους ίδιους, για να διατυπώσουν αυτό που, κατά τη γνώμη μας, αποτελεί τον πυρήνα της άποψής τους:

Ένα κρίσιμο ερώτημα είναι αν η Αντίσταση τελικά ωφέλησε ή έβλαψε τη χώρα… Αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο όφελος της Αντίστασης καταγράφεται στο συμβολικό επίπεδο.

Το γεγονός ότι η Ελλάδα κατάφερε να συνεχίσει τον αγώνα μετά την ήττα του 1941 αποτελεί στοιχείο εθνικής υπερηφάνειας και τιμής. Η ύπαρξη της εξόριστης κυβέρνησης στη διάρκεια του πολέμου έδωσε στη χώρα διπλωματική και θεσμική συνέχεια, καθιστώντας τη μέρος του συμμαχικού κόσμου και επιτρέποντάς της να σταθεί δίπλα στους νικητές μετά το τέλος του πολέμου.

Από την άλλη η αντίσταση στο εσωτερικό ενίσχυσε το ηθικό των Ελλήνων σε δύσκολες στιγμές και τροφοδότησε με καινούριες αξίες τη νέα γενιά…

Στην οπτική αυτή, οι ελληνικές αντιστάσεις στο σύνολό τους, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, δεξιά και αριστερά, ένοπλα και ειρηνικά, πολιτικά και «απολιτικά», κληροδότησαν στις μελλοντικές γενιές σημαντικές αξίες που λειτουργούν ως ηθικά σημεία αναφοράς στη συλλογική συνείδηση του ελληνικού έθνους.

Στρατιωτικά και επιχειρησιακά όμως επιβάλλεται να είμαστε περισσότερο συγκρατημένοι. Ακόμα και οι ιστορικοί εκείνοι που έχουν εκθειάσει τη σημασία της δράσης του ΕΛΑΣ αναγνωρίζουν ότι η ένοπλη αντίσταση δεν έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο που συχνά της αποδίδεται. Παραδέχονται, για παράδειγμα, ότι «η στρατηγική σημασία της γέφυρας του Γοργοποτάμου ήταν περίπου ασήμαντη. Η επίδρασή της στον πόλεμο της Βόρειας Αφρικής, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι στρατιωτικά εφόδια για τις εκεί δυνάμεις του Άξονα περνούσαν ποτέ από τη γραμμή αυτή, δεν μπορούσε να είναι πραγματική» και εντέλει ομολογούν ότι «στην τελική έκβαση του πολέμου, το ειδικό βάρος της ελληνικής Αντίστασης, του ΕΛΑΣ, ελάχιστα καθοριστικό ήταν». Οι λίγες χιλιάδες γερμανικές απώλειες, αποτέλεσμα κυρίως της αντάρτικης δράσης τους τελευταίους μήνες της Κατοχής, όταν σχεδόν όλα είχαν κριθεί στα βασικά μέτωπα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, δεν αποτέλεσαν ουσιαστική προσφορά και με κανέναν τρόπο δεν ισοσκελίζουν, ούτε καν πλησιάζουν σε απόσταση, τις ελληνικές απώλειες: μόνο τον τελευταίο χρόνο της Κατοχής οι Γερμανοί υπολόγισαν πως είχαν σκοτώσει σε «μάχη» ή σε αντίποινα περισσότερους από 18.000 Έλληνες, στην πλειονότητά τους αμάχους, ενώ οι νεκροί από γερμανικής πλευράς υπολογίστηκαν μεταξύ 2-4.000. Οι ζημιές στις υποδομές της χώρας υπήρξαν τεράστιες και πολλές προ κλήθηκαν από την ίδια την Αντίσταση. Η χώρα εξάλλου δεν απελευθερώθηκε χάρη στην Αντίσταση, όπως συχνά λέγεται. Οι Γερμανοί αποχώρησαν μόνο όταν έγινε σαφές ότι αν παρέμεναν κι άλλο θα τους απέκοπταν οι προελαύνοντες Σοβιετικοί. Το γεγονός μάλιστα ότι η Κρήτη απελευθερώθηκε πλήρως στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, παρά το ότι η αντίσταση εκεί υπήρξε ιδιαίτερα δραστήρια, δεν είναι διόλου τυχαίο. Επιπλέον, και αντίθετα πάλι με ό,τι πιστεύεται από πολλούς, ιδιαίτερα η ένοπλη αντίσταση ενίσχυσε τη συνεργασία με τους κατακτητές αντί να την περιορίσει και ταυτίστηκε με έναν εμφύλιο πόλεμο που οδήγησε σε νέες μεταπολεμικές εμφύλιες συγκρούσεις, ενώ υπονόμευσε την πολιτική και οικονομική ανόρθωση της χώρας και δηλητηρίασε την πολιτική ζωή για δεκαετίες. [σ.σ. πες το και μας έσκασες!] Την πραγματικότητα αυτή δεν μπορούμε να την αρνηθούμε παρά μόνο αν επιλέξουμε την αγιογραφία έναντι της ιστορίας(8).

Νηφάλιος και νοικοκυρεμένος απολογισμός! Τι κρίμα που δεν βρεθήκαμε… ας πούμε, στη Δανία(9). Κι εκεί υπήρξε Κατοχή και Αντίσταση. Όμως αυτή δεν έβλαψε την κρατική υπόσταση και τις υποδομές της χώρας, δεν κατέγραψε αρνητικό ισοζύγιο στις ανθρώπινες απώλειες και κυρίως δεν υπονόμευσε την κοινωνική ειρήνη, δεν δίχασε το λαό. Εδώ όμως…

Σε κάθε περίπτωση, ένας ουσιαστικός αντίλογος στο εγχείρημα του εγχώριου ιστορικού αναθεωρητισμού δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μας, να επικεντρώνει μόνο στην ανασκευή ανακριβειών και στην αποκάλυψη ψεμάτων(10) αλλά πρέπει να στοχεύει τον πυρήνα της αναθεωρητικής λογικής. Αυτός είναι, κατά τη γνώμη μας, η θεώρηση των δρώντων υποκειμένων, των αγωνιστών εκείνης της Επανάστασης ως παθητικών ενεργούμενων, σαγηνευμένων ή τρομοκρατημένων από ένα πανίσχυρο, πανταχού παρόν, με ενιαία και αμετάβλητη θέληση κόμμα. Είναι εύκολο βέβαια να παρατεθεί μια πληθώρα γεγονοτολογικών αναφορών και αρχειακών πηγών που φαίνεται να στηρίζουν τη θεώρηση αυτή. Πώς όμως μπορεί να ερμηνεύσει λογικά το γεγονός ότι ένα τέτοιο κόμμα, ξεκινώντας το καλοκαίρι του 1941 από μια κατάσταση έσχατης αδυναμίας και αποδιοργάνωσης κατάφερε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να αποκτήσει αυτήν την τόσο μεγάλη δύναμη; Σε τελική ανάλυση: τι ήταν αυτό που βάραινε περισσότερο στις αποφάσεις και τις στάσεις των ανθρώπων, ο φόβος του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ ή η ελπίδα για μια καινούρια ζωή;

Παραπέρα: Αν οι δυνάμεις, υλικές και ηθικοπολιτικές, εκείνων των επαναστατών ήταν ανεπαρκείς απέναντι στο κολοσσιαίο εγχείρημα που αναλάμβαναν, ποιο είναι το περιεχόμενο του σημερινού κριτικού στοχασμού σχετικά με την ανεπάρκεια αυτή; Το μετεμφυλιακό και μεταπολιτευτικό αφήγημα της Αριστεράς περιείχε βέβαια πλήθος από «ηρωικά»-μυθολογικά στοιχεία, στο σύνολό του όμως απέπνεε ένα ισχυρό ανορθωτικό μήνυμα, σε δύσκολες μάλιστα εποχές. Η σούπα που προσφέρουν οι σύγχρονοι αναθεωρητές ιστορικοί, στο σερβίτσιο της επιστημοσύνης και της αντικειμενικότητας, προσφέρει μόνο τη χαύνωση της πεποίθησης ότι κάθε προσπάθεια ανάπλασης του κόσμου είναι μάταιη και ολέθρια.

Ανατρέχουμε λοιπόν στο παρελθόν στην προσπάθεια να συγκροτήσουμε ένα στοχασμό για την Επανάσταση, για να δώσουμε σχήμα και μορφή σε μια έννοια που σήμερα διαρκώς θολώνει, αποκτώντας ένα σχεδόν υπερβατικό χαρακτήρα. Η κάθοδος της Επανάστασης από τον Ουρανό της υπερβατικής στερεοτυπίας στη Γη της πραγματικής κατάστασης, της δεδομένης ιστορικής συγκυρίας, η «εκκοσμίκευσή» της(11) είναι ένα επιτακτικό καθήκον. Προσπαθούμε να ανταποκριθούμε στο καθήκον αυτό αναζητώντας τη βοήθεια της Ιστορίας, κίνηση αναγκαστική, στις σημερινές ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες. Ακολουθώντας τον Βάλτερ Μπένγιαμιν, πιστεύουμε ότι η αναμνημόνευση των ηττημένων και των αγώνων τους είναι ουσιαστικό στοιχείο της επαναστατικής σκέψης και πρακτικής.

Η αναμνημόνευση δεν είναι βέβαια λατρευτική πράξη και αγιογράφηση. Η ελληνική Επανάσταση θέτει, με το δικό της τρόπο, όλα τα προβλήματα που έθεσαν τα μεγάλα επαναστατικά κινήματα του παρελθόντος και έχουν σχέση με τη δυναμική της Εξουσίας. Ο στοχασμός πάνω στα προβλήματα αυτά δεν αφορά βέβαια μόνο την κατανόηση του παρελθόντος αλλά έχει μια αυτονόητη σημασία για το μέλλον.

1. Μιχάλης Κατσαρός: «Κατά Σαδδουκαίων», στη συλλογή Μείζονα ποιητικά, εκδόσεις Τόπος, 2018.
2. Στάθης Ν. Καλύβας, Νίκος Μαραντζίδης: Εμφύλια πάθη. 23 + 2 νέες ερωτήσεις και απαντήσεις για τον Εμφύλιο, Μεταίχμιο, 2015.
3. Ας μην αδικήσουμε τον Φρανσουά Φυρέ που με τις εργασίες του για τη Γαλλική Επανάσταση συμπρωταγωνίστησε με τον Νόλτε στη συγκρότηση του ρεύματος αυτού.
4. Ερνστ Νόλτε: Ο ευρωπαϊκός εμφύλιος πόλεμος 1917-1945, πρώτη έκδοση 1997, ελληνική έκδοση: Τροπή, 2015.
5. Enzo Traverso: Οι ρίζες της ναζιστικής βίας, εκδόσεις Εικοστού Πρώτου, 2013. Η Ιστορία ως πεδίο μάχης, εκδόσεις Εικοστού Πρώτου, 2015. 6. Mike Haynes & Jim Wolfreys (επιμ.), Ιστορία και Επανάσταση, Angelus Novus, 2018.
7. Σάκης Μουμτζής: Η κόκκινη βία 1943-1946, Επίκεντρο, 2013.
8. Στάθης Ν. Καλύβας, Νίκος Μαραντζίδης, ό.π., σελ. 128-131.
9. Για την κατοχική πραγματικότητα της Δανίας, του αντιδιαμετρικού, κατά μια έννοια, της Ελλάδας, βλέπε: Mark Mazower: Η αυτοκρατορία του Χίτλερ, Αλεξάνδρεια, 2009, σελ. 236 -242, 266-7, 365, 485, 509, 517.
10. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται βέβαια η έκδοση του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ: 23+ παθιασμένα ψέματα για τον ένοπλο λαϊκό αγώνα 19411949, Σύγχρονη Εποχή, Ιούλης 2016. Δυστυχώς μια ουσιαστική συζήτηση για τα προβλήματα της Επανάστασης δεν είναι στις δυνατότητες και κυρίως στις επιθυμίες του κόμματος που ήταν επικεφαλής της στο παρελθόν και που την ευαγγελίζεται για το μέλλον.
11. Ντανιέλ Μπενσαΐντ: «Επαναστάσεις, μεγάλες, ακίνητες, αμίλητες», στο Ιστορία και Επανάσταση, επιμ. Μάικ Χέινς & Τζιμ Γούλφρις, Angelus Novus, 2018, σελ. 438.

Posted in κίνημα [στο Περιστέρι] | Σχολιάστε

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ 2020 : ΤΟΝ ΚΑΤΑΨΗΦΙΖΟΥΜΕ

περιστερι-2ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ 2020 : ΤΟΝ ΚΑΤΑΨΗΦΙΖΟΥΜΕ

                                       ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ         5/12/2019

Χωρίς να μας ξενίζει ο προϋπολογισμός για το έτος 2020 με ευκολία χαρακτηρίζεται  ακραία μνημονιακός, ξεκάθαρα ταξικός και ενισχυμένος έντονα με τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της τοπικής διοίκησης.

Αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι:

– για ακόμη μία φορά την πλασματικότητα του προϋπολογισμού που ενώ στερείται από οπουδήποτε σοβαρή και ορθολογιστική αντίληψη βάση των αναγκών της κοινωνίας και των δημοτών, παρατηρούμε την συνεχή αλλοίωση του με τροποποιήσεις και μεταφορές κωδικών σύμφωνα με τις ανάγκες που υπαγορεύονται από θεσμούς και παράγοντες, μακριά από την κοινωνία.

– το διακοσμητικό ρόλο των δημοτικών συμβουλίων μεταφέροντας περισσότερες κρίσιμες εξουσίες και αρμοδιότητες από τα περιφερειακά και δημοτικά συμβούλια σε επιτροπές διοίκησης περιφερειών και δήμων (Οικονομική Επιτροπή Περιφερειών και Δήμων και Επιτροπή Ποιότητας Ζωής Δήμων), δίνοντάς τους υπερεξουσίες. Έτσι, εκτός από τον εισηγητικό τους ρόλο, μπορούν πλέον να αποφασίζουν με μεγαλύτερη ευχέρεια για θέματα που αφορούν αύξηση κόστους συμβάσεων, διαγραφή χρεών, απευθείας αναθέσεις έργων, μελετών, υπηρεσιών, έγκριση προϋπολογισμών ΝΠ ή επιχειρήσεων δήμων, άσκηση ή παραίτηση από ένδικα μέσα κλπ.

Ο »Κλεισθένης ΙΙ» ως συνέχεια του »Κλεισθένης Ι» ενισχύει και βαθαίνει τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, με μειώσεις φόρων για το κεφάλαιο, με δημιουργία αιματοβαμμένων πλεονασμάτων 3,5% και ταυτόχρονα αναβαθμίζει την αντεργατική -αντιλαϊκή επίθεση με την εφαρμογή μνημονικών δεσμεύσεων προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερη φτωχοποίηση για την κοινωνική πλειοψηφία, με  ενίσχυση της φοροληστείας των λαϊκών στρωμάτων, με  μειωμένα  ποσά για κοινωνική πολιτική.

Ουσιαστικά, πρόκειται για την αριθμητική αποτίμηση της επίθεσης διαρκείας στα λαϊκά εισοδήματα από το κεντρικό κράτος, τους δήμους ως τοπικό κράτος σε συνεργασία  με τους μηχανισμούς των ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ και το καθεστώς επιτροπείας.

Ο Κλεισθένης ΙΙ, έρχεται με πιο επιθετικό χαρακτήρα στοχεύοντας στην <<αποτελεσματικότερη και ταχύτερη>> πρόσδεση και διαπλοκή των δήμων με τα μεγάλα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς τους.

Ο δήμος Περιστερίου δεν αποτέλεσε ούτε αποτελεί λαϊκό θεσμό, ούτε πραγματική τοπική αυτοδιοίκηση. Λειτουργεί ως τοπικό κράτος-εργαλείο εφαρμογής της πολιτικής που καθορίζεται από την κυβέρνηση και την ΕΕ, ιμάντες πρόσδεσης στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Λειτουργεί σαν φορομπηχτικός μηχανισμός προς τους δημότες, γίνεται φορέας παροχής υπηρεσιών με ανταποδοτικότητα και ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Τελεί υπό καθεστώς επιτήρησης από την τρόικα με κουτσουρεμένους κάθε χρόνο και περισσότερο τους οικονομικούς πόρους από το κεντρικό κράτος (ΚΑΠ και ΣΑΤΑ).

Η παραπάνω τακτική του Δήμου αποδεικνύεται με την μείωση της κρατικής επιχορήγησης.

ΚΩΔ.06 ΕΣΟΔΑ ΑΠΟ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ

2019:  14.982.758,00ευρώ

2020:  14.647.198,95ευρώ

Μείωση   2,24%

Πρέπει να τονίσουμε ότι η κρατική επιχορήγηση τα μνημονιακά χρόνια έχει μειωθεί περίπου κατά 50% (κωδικός 06).

ΚΩΔ.12 ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΨΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ

2019:           1.005.141,09  ευρώ

2020:           357.540,00   ευρώ

Μείωση   64,43%

Πρόκειται για καρατόμηση δαπανών με  έντονο κοινωνικό χαρακτήρα όπως για παράδειγμα  προγράμματα γυναικών κατά της βίας, επιχορήγηση για πυροπροστασία, ασφαλιστικές εισφορές εργαζομένων ΟΑΕΔ, οι οποίες από 830.000,00 μειώνονται σε 200.000,00  κ.λ.π

ΚΩΔ.13 ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ 

2019:    7.543.188,62

2020:      10.078.629,39

Αύξηση  33,61%

Η αύξηση αυτή αφορά χρηματοδοτήσεις για έργα  όπως :

α) Η ανάπλαση της οδού Σοφοκλή Βενιζέλου ποσού 497.819,45 ευρώ κατά τα πρότυπα της οδού Βεάκη και της σύγχρονης εμπορευματοποίησης αποσκοπώντας σε  μια νέα μπουρναζοποίηση.

β) Επειδή οι εκλογές πέρασαν το οδικό δίκτυο του δήμου πλέον δεν χρήζει συντήρησης και  από τις προεκλογικού χαρακτήρα ασφαλτοστρώσεις ποσού 1.016.208,35 ευρώ το ποσό για το έτος 2020 εξαφανίζεται.

γ) επίσης προβλέπεται κονδύλι ύψους 4.429.315,70 ευρώ για κατασκευή Βρεφονηπιακού Σταθμού στο Ο.Τ 800, κατασκευή δευτερευόντων αγωγών ομβρίων, δίκτυο χωριστής συλλογής βιοαποβλήτων και  κινητά πράσινα σημεία του δήμου.

Ελπίζουμετα παραπάνω έργα να μην έχουν την τύχη της επισκευής και συντήρησης σχολικών κτηρίων  και αύλειων χώρων όπου από την περσινή πρόβλεψη των 626.200,00 ευρώ δεν δαπανήθηκε ούτε ένα ευρώ, ενώ για το 2020 προϋπολογίζεταιη ίδια δαπάνη μειωμένη κατά 59,12%.

Η διοίκηση του δήμου είναι πρωτοπόρα στην εφαρμογή των αντεργατικών ελαστικών σχέσεων εργασίας εφαρμόζοντας πειθήνια τις επιλογές της Ε.Ε, των κυβερνήσεων (σημερινής και προηγούμενων),επιμένει στην νεοφιλελεύθερη αντιδραστική πολιτική τηνώρα που τα εργατικά ατυχήματα στους εργαζόμενους στο τομέα της καθαριότητας  τείνουν να γίνουν καθημερινότητα.

Αυτή η πολιτική ούτε “εξωραΐζεται”, ούτε “εκδημοκρατίζεται”, ούτε “βελτιώνεται” με αλλαγή προσώπων και διαχείρισης.Μόνο ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ με μαζική, δυναμική, ακηδεμόνευτη εργατική-λαϊκή-νεολαιίστικη ΠΑΛΗ, στην κοινωνία, στον δήμο και παντού !


Περιστεριώτισσες, Περιστεριώτες :

Να πάρουμε τις ΖΩΕΣ και τις ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ μας στα χέρια μας !

 

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Posted in κίνημα [στο Περιστέρι] | Σχολιάστε

Nα βάλουμε ένα τέλος στα εργατικά «ατυχήματα» στο δήμο Περιστερίου!

 

περιστερι-2Τι κι αν η δημοτική αρχή προσπαθεί να συγκαλύψει τα γεγονότα και να επιβάλει ομερτά στους εργαζόμενους επιρρίπτοντάς τους μάλιστα την ευθύνη. Τι κι αν τα περιστατικά των εργατικών ατυχημάτων στον τομέα καθαριότητας τείνουν να γίνουν συνήθεια στο δήμο με πρώτα θύματα τους συμβασιούχους της κοινωφελούς εργασίας.

Αυτή τη φορά, μέσα σε λιγότερο από μια βδομάδα, 2 εργαζόμενοι στα προγράμματα ΟΑΕΔ – ΕΣΠΑ στον τομέα καθαριότητας του Δήμου Περιστερίου ήταν τα θύματα. Αποτέλεσμα ήταν μια εργαζόμενη που παράνομα και με ευθύνη της δημοτικής αρχής υποχρεωνόταν να εργαστεί σε απορριμματοφόρο να σπάσει το πόδι της ύστερα από πτώση και άλλος εργαζόμενος να βρεθεί σοβαρά χτυπημένος από «πολίτη» που αποφάσισε να πάρει το νόμο στα χέρια του(!).

Τα εργατικά ατυχήματα στα χρόνια της κρίσης αυξάνονται. Η έλλειψη μέτρων ασφαλείας και προστασίας των εργαζομένων, η λειτουργία των υπηρεσιών με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, η πίεση προς τους εργαζόμενους για να βγει η δουλειά «όσο πιο γρήγορα» και με όσο λιγότερους γίνεται στις ήδη υποστελεχωμένες υπηρεσίες του δημοσίου είναι που οδηγούν στους εκατοντάδες τραυματίες και τους δεκάδες νεκρούς και όχι η «κακιά στιγμή» όπως προσπαθούν να μας πείσουν δήμαρχοι και κυβέρνηση.

Για μας, τα εργατικά ατυχήματα είχαν, έχουν και θα έχουν υπαίτιο. Ήταν, είναι και θα είναι εγκλήματα εργοδοτικά, είτε εργοδότης είναι το κράτος, είτε ιδιώτης, και πάντα με την κυβέρνηση να έχει τεράστιες ευθύνες για τις δολοφονικές πολιτικές που εφαρμόζει. Υποχρηματοδότηση, έλλειψη μέσων προστασίας και συντήρησης, ελαστικές σχέσεις εργασίας, ανεργία, διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος, χτύπημα του συνδικαλισμού, αυτά θέτουν τη ζωή των εργαζόμενων σε κίνδυνο.

Κυβέρνηση και δημοτική αρχή είναι οι υπεύθυνοι πρώτα από όλους, αφού σε πλήρη σύμπλευση με τις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σχεδιάζουν και εφαρμόζουν την αντεργατική τους πολιτική. Βλέπουν ως κόστος την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων, την ανανέωση μηχανημάτων και υποδομών, την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών στους δημότες. Μειώνουν το προσωπικό την ίδια στιγμή που οι ανάγκες παραμένουν ίδιες ή και επιβαρύνονται. Επιβάλλουν τα προγράμματα ανακύκλωσης των εργαζόμενων καθώς για ακόμα μια φορά ετοιμάζονται να απολύσουν όσους σήμερα εργάζονται για να φέρουν νέα φουρνιά 395 συμβασιούχων που θα καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες που υπάρχουν!

Το κεφάλαιο μιλά για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Η πάλη ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και τον εργασιακό μεσαίωνα συνδέεται άμεσα με τον αγώνα για να μη ζήσουμε άλλο εργατικό «ατύχημα»!

Δε θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια. Απαιτούμε:

  • Η δημοτική αρχή και το δημοτικό συμβούλιο να πάρουν άμεσα θέση για το θέμα
  • Πλήρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη των 2 εργαζόμενων για όσο καιρό χρειαστεί
  • Μονιμοποίηση – Καμιά απόλυση των εργαζόμενων στην κοινωφελή εργασία και όλων των συμβασιούχων του Δήμου

Είναι η ώρα το σωματείο των εργαζόμενων να πάρει θέση απέναντι στη σιγή ασυρμάτου  που επιβάλλει το μπλοκ εργοδοτικών συμφερόντων που εκπροσωπεί η δημοτική αρχή Παχατουρίδη. Είναι η ώρα όλοι οι εργαζόμενοι στους δήμους, μόνιμοι, συμβασιούχοι και κοινωφελείς, πλάι στους χιλιάδες συμβασιούχους του δημοσίου που κινητοποιούνται αυτή την περίοδο για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, να βγουν στο δρόμο για:

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΥ ΥΛΙΚΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ & ΜΕΣΩΝ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ. ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΥΓΕΙΑΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΒΑΡΕΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝA ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙOΤΗΤΑ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΜΑΣ ΣΕ «ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ».

ΙΣΗ ΑΜΟΙΒΗ, ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΙΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΟΙΝΩΦΕΛΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΜΕΣΩ ΕΣΠΑ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΗΣ – ΕΛΑΣΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ 8ΜΗΝΟ

ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

ΚΑΜΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ, ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ – ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΣΕ ΠΑΝΤΟΥ!

 

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

 

Posted in κίνημα [στο Περιστέρι] | Σχολιάστε

ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΟΙΤΗΣΟΥΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

16864283_1389188004487701_3641690931615465826_nΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΟΛΕΣ / ΟΛΟΙ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΤΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Παρασκευή 29/11 στο 5ο και στο 11ο Δημοτικό Σχολείο

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ, Η ΦΤΩΧΕΙΑ, Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΦΡΑΧΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΛΕΙΣΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Ένωση Γονέων Περιστερίου: «Η Ένωση Γονέων υποδέχεται και καλωσορίζει και φέτος τα προσφυγόπουλα που θα φοιτήσουν σε σχολεία του Περιστερίου.

Τα παιδιά αυτά μαζί με τις οικογένειές τους είναι θύματα του πολέμου και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Αυτό είναι πλέον ξεκάθαρο, με την πρόσφατη εισβολή της Τουρκίας στα εδάφη της Συρίας, με την ανοχή των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ και η οποία έχει ήδη προκαλέσει τρόμο και πόνο, θάνατο και προσφυγιά.

Τα παιδιά αυτά που ξέφυγαν από τη δίνη του πολέμου δικαιούνται φροντίδα, ασφάλεια και μόρφωση που αποτελεί δικαίωμα κάθε παιδιού, ανεξάρτητα από χρώμα, κοινωνική θέση, θρήσκευμα και καταγωγή. Η φοίτηση ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ στα δημόσια σχολεία είναι καθήκον της πολιτείας και κανείς δεν μπορεί να την εμποδίσει.

Απέναντι στη διαχρονική πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων και της ΕΕ, που έχουν τη βασική ευθύνη για τον εγκλωβισμό και τις τραγικές συνθήκες διαβίωσης προσφύγων και μεταναστών:

  • Καλούμε Γονείς, Εκπαιδευτικούς και Μαθητές να αγκαλιάσουν τα κατατρεγμένα, προσφυγόπουλα και να απομονώσουν ρατσιστικές και ξενοφοβικές αντιλήψεις και να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους συμμετέχοντας στην υποδοχή των προσφυγόπουλων, τη μέρα που θα έρθουν στα σχολεία μας.
  • Απαιτούμε την πλήρη και ομαλή ένταξή των προσφυγόπουλων στο Δημόσιο Σχολείο, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς  την εμπλοκή ΜΚΟ   αλλά με απόλυτη ευθύνη του κράτους που πρέπει να παρέχει  όλα τα αναγκαία μέτρα, για την εξασφάλιση του απαραίτητου εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού στα σχολεία.
  • Έκτακτη χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών που προκύπτουν.
  • Να παρθούν όλα τα μέτρα μέσα από τις δημόσιες δομές Υγείας (εμβόλια, εξετάσεις κ.τ.λ.) ώστε να εξασφαλιστεί η πρόσβαση όλων των παιδιών στην Εκπαίδευση.»
Posted in κίνημα [στο Περιστέρι] | Σχολιάστε

Ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Περιστερίου ενάντια στο εξοντωτικό πρόστιμο των 50.000 Ευρώ (!) στον περιφερειακό σύμβουλο Θανάση Αγαπητό

65075192_457168428446062_6098262602884841472_nΨΗΦΙΣΜΑ

ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Περιστερίου σε συνεδρίασή του στις 7/11/2019, μετά από διεξοδική συζήτηση, ομόφωνα κατέληξε στο παρακάτω ψήφισμα συμπαράστασης στον Περιφερειακό Σύμβουλο Θανάση Αγαπητό, που έχει ως εξής:

Η Επιτροπή Ελέγχου δαπανών και εκλογικών παραβάσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης επέβαλλε το εξοντωτικό πρόστιμο των 50.000 Ευρώ (!), στον περιφερειακό σύμβουλο Θανάση Αγαπητό και στην περιφερειακή κίνηση Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία – Αντικαπιταλιστική Αριστερά». Η αφορμή ήταν τρία πανό που υποτίθεται ότι τοποθετήθηκαν στις Σέρρες, χωρίς να αναφέρεται από ποιους και σε ποιο χρόνο. Το πρόστιμο έχει επιβληθεί με βάση το άρθρο 14 παρ. 1 εδ. γ΄ του ν. 3870/2010 ενώ σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ. 2 του ίδιου νόμου υποχρέωση καταβολής του προστίμου έχει ο υποψήφιος περιφερειάρχης ή δήμαρχος. Αυτές οι διατάξεις είναι ουσιωδώς αντιδημοκρατικές, καθώς δημιουργούν τις προϋποθέσεις στέρησης της ελεύθερης πολιτικής έκφρασης στην πράξη.

Ως προς την πρώτη, κάθε αυτοδιοικητική συλλογικότητα διατρέχει τον κίνδυνο να εκδώσει μια αφίσα και κατόπιν οποιοσδήποτε προβοκάτορας ή αντίπαλός της να την πάρει, να την τοποθετήσει κάπου και να βρεθεί υποχρεωμένη να πληρώσει πρόστιμο 50.000 Ευρώ.

Ως προς τη δεύτερη, η περίπτωση του επικεφαλής της περιφερειακής κίνησης «Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία – Αντικαπιταλιστική Αριστερά» είναι χαρακτηριστική: ο Θανάσης Αγαπητός που έχει την υποχρέωση καταβολής του προστίμου είναι ένας εργαζόμενος δάσκαλος με μισθό περίπου 1000 Ευρώ. Αυτές οι διατάξεις δεν έχουν καμία σχέση με το κράτος δικαίου, τον πλουραλισμό και τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελεύθερη έκφραση σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Περιστερίου εκφράζει τη συμπαράστασή του στον περιφερειακό σύμβουλο Θανάση Αγαπητό και ζητά:

· Την άμεση ακύρωση του εξοντωτικού προστίμου στον περιφερειακό σύμβουλο Θανάση Αγαπητό και στην «Ανταρσία στην Κεντ. Μακεδονία».

· Την κατάργηση των διατάξεων του άρθρου 14 παρ. 1 εδ. γ΄ και 14 παρ. 2 του ν. 3870/2010.

Posted in κίνημα [στο Περιστέρι] | Σχολιάστε

Δημοτική αρχή και κυβέρνηση επιβάλλουν τον εργασιακό μεσαίωνα και αδειάζουν τα ταμεία των σχολείων

275378Κυβέρνηση και δημοτική αρχή, πιστές στη λογική της υποχρηματοδότησης, της μόνιμης εργασιακής ομηρείας και της υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου, για ακόμα μια φορά ερχονται να επιβάλλουν καθεστώς μνημονίων διαρκείας στα σχολεία της πόλης με πρώτα θύματα τους εργαζόμενους σε αυτά αλλά ταυτόχρονα με σημαντικές επιπτώσεις σε γονείς και μαθητές. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών:

«Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Περιστερίου «ΕΛΛΗ ΑΛΕΞΙΟΥ» εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στην απόφαση της κυβέρνησης να πληρώνονται οι συμβασιούχες σχολικές καθαρίστριες τρεις φορές το χρόνο, αντί με πάγια μηνιαία αντιμισθία.

Αυτή η απαράδεκτη απόφαση έρχεται να προστεθεί στις άθλιες εργασιακές σχέσεις που βιώνουν οι συμβασιούχες σχολικές καθαρίστριες που στερούνται δικαιώματα και ζουν σε καθεστώς μόνιμης εργασιακής ομηρείας και ανασφάλειας.

Θεωρούμε επίσης απαράδεκτη και η διαχειριστική λογική της Δημοτικής Αρχής Περιστερίου που αυθαίρετα παρακρατά το 35% με 40% από την Γ΄ Δόση της κρατικής επιχορήγησης που αφορά την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των σχολείων προκειμένου να πληρώσει τις συμβασιούχες καθαρίστριες!!

Με τον τρόπο αυτό ο Δήμος Περιστερίου όχι μόνο δεν διεκδικεί την άμεση μηνιαία καταβολή των δεδουλευμένων των καθαριστριών, αλλά συνδράμει την κυβέρνηση στην εφαρμογή ελαστικών σχέσεων εργασίας και ενισχύει τη λογική των μειωμένων κονδυλίων για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων τη στιγμή που αυτά μεγαλώνουν και από την εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στα Νηπιαγωγεία του Δήμου.

Δε φτάνει που λόγω της ολοένα και αυξανόμενης υποχρηματοδότησης των τελευταίων χρόνων τα σχολεία ασφυκτιούν και δεν μπορούν να καλύψουν τις στοιχειώδεις λειτουργικές τους δαπάνες (ΔΕΚΟ, πετρέλαιο, αναλώσιμα ),η διοίκηση του Δήμου Περιστερίου αφήνει τα σχολεία με κυριολεκτικά άδεια ταμεία!!!

Έτσι αντί για πρόσθετη χρηματοδότηση των Σχολικών Επιτροπών λόγω των αυξημένων αναγκών, ο Δήμος Περιστερίου εφαρμόζει «εξορθολογισμούς» και περικοπές που ναρκοθετούν την ομαλή λειτουργία των σχολείων και μεταφέρει στις πλάτες τους βάρη που δεν τους αναλογούν.

Διεκδικούμε:

· το δικαίωμα όλων των σχολικών καθαριστριών στη μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, αξιοπρεπείς αμοιβές, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας με τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας και έγκαιρη καταβολή των δεδουλευμένων τους.

· την αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τη λειτουργία των σχολείων ώστε να καλύπτονται όλες οι ανάγκες. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών!»

Posted in κίνημα [στο Περιστέρι] | Σχολιάστε

«1973 – 2019 : Οι Εξεγέρσεις Διαλύουν τα Σκοτάδια – Αλληλεγγύη στον Αδελφό Λαό της Χιλής»

chile«1973 – 2019 : Οι Εξεγέρσεις Διαλύουν τα Σκοτάδια – Αλληλεγγύη στον Αδελφό Λαό της Χιλής»
Ομιλητές
Παύλος Αντωνόπουλος
Λίτσα Φρυδά
Λέανδρος Μπόλαρης

Η Αριστερή Κίνηση Περιστερίου πραγματοποιεί ανοικτή εκδήλωση στο πολιτικό – πολιτιστικό της στέκι (Ακροπόλεως 18 και Ιάσονος) την Τετάρτη 13/11/19, ώρα 7.30 μμ, με αφορμή την 46η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τα επίσης 46 χρόνια από το πραξικόπημα Πινοτσέτ και την ηρωική εξέγερση του αδελφού λαού της Χιλής που εκτυλίσσεται αυτές τις μέρες.

Posted in κίνημα [στο Περιστέρι] | Σχολιάστε

Εξοντωτικό πρόστιμο 50.000 € στον περιφερειακό σύμβουλο της «Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία», Θανάση Αγαπητό

65075192_457168428446062_6098262602884841472_nΠοινικοποιούν την ενημέρωση από τις αριστερές, αντικαπιταλιστικές δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις

Εξοντωτικό πρόστιμο 50.000 € στον περιφερειακό σύμβουλο της «Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία», Θανάση Αγαπητό

Με αφορμή τρία πανό και δύο αφίσες που υποτίθεται ότι τοποθετήθηκαν στις Σέρρες η Επιτροπή Ελέγχου δαπανών και εκλογικών παραβάσεων επέβαλλε στον Θανάση Αγαπητό, ως επικεφαλής της περιφερειακής κίνησης «Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία – Αντικαπιταλιστική Αριστερά», το εξοντωτικό πρόστιμο των 50.000 ευρώ! Η καταγγελία έγινε από το Α.Τ. Σερρών, που προσπαθεί συστηματικά να φιμώσει τη φωνή της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, ενώ κλείνει τα μάτια σε ακριβοπληρωμένες ιλουστρασιόν διαφημίσεις και τοποθετήσεις μπάνερ των αστικών κομμάτων, παρατάξεων και εταιρειών.

Το υπέρογκο αυτό πρόστιμο δεν αφορά μόνο την περιφερειακή κίνηση «Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία», ούτε μόνο τον επικεφαλής της Θανάση Αγαπητό που έχει την υποχρέωση καταβολής του ενώ είναι ένας εργαζόμενος δάσκαλος με μοναδικό εισόδημα τον πετσοκομμένο από τις μνημονιακές περικοπές μισθό του. Το πρόστιμο αυτό δημιουργεί τις προϋποθέσεις στέρησης της ελεύθερης πολιτικής έκφρασης στην πράξη, ακυρώνει στην πράξη οποιαδήποτε πολυφωνία υπάρχει, καθώς μόνο πολιτικές δυνάμεις που χρηματοδοτούνται και έχουν τις πλάτες ισχυρών οικονομικών συμφερόντων θα μπορούν να έχουν λόγο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι αγωνιστές των αριστερών, αντικαπιταλιστικών κινήσεων μπαίνουν στο στόχαστρο. Από τα δικαστήρια για συμμετοχή σε διαμαρτυρία ενάντια στο Φούχτελ και την Τρόικα στη φιέστα που διοργάνωσε με μνημονιακούς δημάρχους το Νοέμβρη του 2012 και τη σύλληψη με μαφιόζικου τύπου απαγωγή μέσα από το χώρο της δουλειάς μέχρι τις διώξεις των αγωνιστών που συμμετέχουν στο κίνημα για την προστασία της λαϊκής κατοικίας ενάντια στους πλειστηριασμούς είναι γνωστή η στάση τους υπέρ της επιβολής της πιο βάρβαρης πολιτικής ενάντια στο λαό.

Δεν είναι απλά μια εφαρμογή του νόμου. Η στάση των μηχανισμών του συστήματος είναι διπλά προκλητική και υποκριτική. Δεν ενοχλούνται τα όργανα της τάξης από τις δεκάδες αφίσες διαφημιστικού περιεχομένου εμπορικών επιχειρήσεων, νυχτερινών κέντρων ή άλλων δραστηριοτήτων. Δεν είδαν τις χιλιάδες αφίσες και διαφημιστικά πανό με τα πρόσωπα των υποψηφίων των συστημικών παρατάξεων. Αυτό που ενοχλεί και διώκουν είναι η πολιτική αφίσα και το κάλεσμα στο λαό για ενίσχυση των κινήσεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και ανατροπή των πολιτικών κυβερνήσεων – ΕΕ – κεφαλαίου.

Η επιβολή του προστίμου δεν είναι μια απλή υπερβολή των αστυνομικών αρχών και της Επιτροπής και δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά επιλεκτική στοχευμένη επιχείρηση και εντάσσεται σε ένα γενικότερο κλίμα έντασης της καταστολής και κατάργησης πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Είναι απόδειξη ότι η μαχητική παρέμβαση των κινήσεων της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς έχει γίνει πολύ ενοχλητική για την κυβέρνηση και όλες τις καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις. Αυτό που πραγματικά ενοχλεί το Α.Τ. Σερρών και τα ντόπια και διεθνή συμφέροντα είναι η παρέμβαση της μαχόμενης αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και η δυνατότητά της να ξεσηκώνει κύμα αντίστασης και ανυπακοής στις επιταγές των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου, όπως στις Σέρρες για τον αγωγό ΤΑΠ.

Ο προκλητικός «υπερβάλλων ζήλος» των αστυνομικών αρχών είναι συνέχεια στις δίκες που καθημερινά αντιμετωπίζουν τα μέλη του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική ή στους πλειστηριασμούς κατοικίας και λαϊκής περιουσίας, είναι συνέχεια των αντεργατικών αντιαπεργιακών νόμων ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα εκφοβισμού στη νέα φάση της κανονικότητας των ευρω-μνημονίων που επιβάλλει τρομοκρατία για τον αγωνιζόμενο λαό.

Η αφίσα και το πανό αποτελούν τη δημόσια έκφραση εκείνων που είναι αποκλεισμένοι από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, εκείνων που δεν χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό ή τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Εκείνων που επιλέγουν να μη φτιάχνουν πολυτελείς προεκλογικές καμπάνιες. Δεν θα αφήσουμε να περάσουν οι αντιδημοκρατικές επιχειρήσεις φίμωσης που αν σήμερα είναι απέναντι σε μας, αύριο μπορεί να επεκταθούν σε όποιον αντιστέκεται.

Είναι βαθιά γελασμένοι βέβαια εάν νομίζουν πως θα κάμψουν έστω και για μια στιγμή την μαχητικότητα μας κατά της αντιλαϊκής πολιτικής. Οι δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις που υπογράφουμε δηλώνουμε ότι δεν θα σωπάσουμε, δεν θα υποταχθούμε και δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε μέσα κι έξω από τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια για τις κοινωνικές ανάγκες και την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου. Η αντικαπιταλιστική Αριστερά δεν υποτάσσεται, είναι γέννημα της αγωνίας και του αγώνα του λαού και των εργαζομένων για μια καλύτερη ζωή.

  • Καταδικάζουμε την απαράδεκτη δίωξη και η ποινικοποίηση της προεκλογικής και γενικά πολιτικής δραστηριότητας, υπερασπίζουμε τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους.
  • Απαιτούμε την άμεση ακύρωση του εξοντωτικού προστίμου στην «Ανταρσία στην Κεντ. Μακεδονία» και τον περ. σύμβουλο Θανάση Αγαπητό.
  • Καλούμε την κυβέρνηση να προχωρήσει σε άμεση νομοθετική ρύθμιση για την κατάργηση των σχετικών αντιδημοκρατικών διατάξεων (άρθ. 14 παρ. 1 εδ. γ΄ και 14 παρ. 2 του ν. 3870/2010) και την άρση όλων των προστίμων που έχουν επιβληθεί.
  • Καλούμε κάθε κοινωνικοπολιτική συλλογικότητα και πολίτη που νοιάζεται για την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, να τοποθετηθεί και να καταδικάσει αυτή τη μεθόδευση.

Περιφερειακές κινήσεις

Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική

Ανταρσία – Αντικαπιταλιστική Αριστερά στην Κ. Μακεδονία

Ανταρσία στο Αιγαίο

Ανταρσία στο Μωριά-Συμπόρευση για την ανατροπή

Αντικαπιταλιστική Αριστερά στα Ιόνια

Ανυπότακτη Κρήτη

Αριστερή Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση – Ανταρσία στην Ανατολική Μακεδονία Θράκη

Αριστερή Παρέμβαση-Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική Ελλάδα

Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή

Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο

Αριστερή Παρέμβαση στη Στερεά Ελλάδα

Αριστερή Συμπόρευση για την Ανατροπή στη Δυτική Μακεδονία

Δημοτικές κινήσεις

Αγ. Αναργύρων – Καματερού : Ανυπότακτη Πόλη – Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση

Αγ. Παρασκευής : Φυσάει Κόντρα

Αιγάλεω : Ρήγμα στα Δυτικά

Αθήνας : Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας

Αθήνας : Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα Ανταρσία σε κυβέρνηση – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ.

Αμαρουσίου: Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση Εκτός των τειχών Αμαρουσίου

Βύρωνα : Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα

Γλυφάδας : Αριστερή πρωτοβουλία Γλυφάδας – Με την αριστερά της ρήξης και της ανατροπής

Δάφνης-Υμηττού : Μαχόμενη Αριστερή Κίνηση Ανατροπής Μ.ΑΡΙ.Δ.Α.

Ελληνικού-Αργυρούπολης : Εκτός Πλάνου – Αντικαπιταλιστική Κίνηση Ελληνικού Αργυρούπολης

Ζωγράφου: Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου

Ηλιούπολης : Μαχόμενη Ηλιούπολη Αριστερή Ανατρεπτική Κίνηση

Ιωάννινα : Αριστερή Παρέμβαση στα Γιάννενα

Ιλίου : Αριστερή Κίνηση Ιλίου

Καισαριανής : Ανυπόταχτη Καισαριανή-Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση

Καλλιθέας : Μία Πόλη στο Δρόμο – Αριστερή Ανατρεπτική Δημοτική Κίνηση

Κερατσινίου-Δραπετσώνας : Εκτός Πλαισίου – Αριστερή Ανατρεπτική Παρέμβαση σε Κερατσίνι-Δραπετσώνα

Νέας Ιωνίας: Εκτός Σχεδίου – Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία

Νέας Σμύρνης : Μια πόλη Ανάποδα – Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης

Νίκαιας-Ρέντη : Ανταρσία στην Κοκκινιά της Προσφυγιάς και της Αντίστασης

Πειραιά: Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση Πειραιά Ανταρσία στο Λιμάνι

Περιστερίου : Αριστερή Κίνηση Περιστερίου

Πετρούπολης: Ανυπότακτη Πετρούπολη

Αμπελοκήπων-Μενεμένης : Ανυπακοή στις Γειτονιές των Αμπελοκήπων και της Μενεμένης

Θέρμης : Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής

Πάτρας : Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Πάτρα – Ανταρσία σε Κυβέρνηση-ΕΕ-Κεφάλαιο

Πρέβεζας : Ανυπότακτη Κίνηση για τα χωριά και την πόλη της Πρέβεζας

Χανίων : Ανταρσία στα Χανιά

Αγρίνιο: Ανυπότακτο Αγρίνιο

Posted in κίνημα [στο Περιστέρι] | Σχολιάστε